Toen ik de geur van rozemarijn en olijfbomen rook en mijn voeten het warme grindpad raakten, voelde ik meteen: hier is tijd een bijzaak. De zon gleed zachtjes over de stenen muren van Amagatay, een oude boerderij die haar ziel heeft behouden. In de verte het zachte geritsel van cipressen, dichterbij het klateren van glazen bij het diner op het terras. Ik wandelde door de tuin, langs ligbedden onder witte doeken, en vond mijn plek onder een pergola. Later, bij zonsondergang, kleurde de hemel goud boven de lavendelkleurige heuvels. Ik nipte van mijn glas wijn en wist: dit is een…