In Rafelguaraf, een stil Spaans dorpje waar de tijd zachtjes lijkt te vertragen, voelt Casa Sibarita voor mij als een verborgen oase. Zodra ik de patio binnenstap, opent zich een wereld van tropische planten, schaduwrijke zithoeken en een fonkelend zwembad waar alleen het ruisen van de bladeren het water vergezelt. 's Ochtends hoor ik de vogels terwijl de dorpelingen buiten op het plein hun eerste koffie drinken. Later wandel ik door de sinaasappelgaarden die het dorp omarmen, of lees ik een boek onder mijn eigen parasol op het privéterras. Hier, tussen de bergen en de boomgaarden, gaat alles in een…