Het begon met het uitzicht. Zo'n uitzicht dat je even stil laat worden - van die bergen die zich uitstrekken tot aan de zee, met daartussen het Andalusische licht dat alles goud kleurt. Terwijl ik neerplof op het terras en Lulu, het trouwe hondje, zich nieuwsgierig naast me vlijt, voel ik de rust indalen. Geen haast, geen moeten, alleen de luxe van eenvoud en schoonheid. In de verte lonkt Mijas Pueblo met haar witte gevels, en ik weet: hier gebeurt iets bijzonders. Hier kom je niet zomaar, hier beland je als je iets anders zoekt. Iets echts.La Careza de Mijas…