Er hangt iets in de lucht dat me meteen laat ontspannen op deze prachtige plek. Misschien is het de geur van vers gewassen linnen, misschien de zachte gloed van het ochtendlicht op de witte gevels. Mijn kamer bij Monolithia voelt als een serene cocon - fris, modern en met een stijlvol knipoog naar de Cycladische bouwtraditie. Terwijl ik op mijn privéterras zit en mijn blik over de zee laat glijden, hoor ik af en toe een vliegtuig passeren. Maar dat stoort me niet. Het herinnert me eraan hoe toegankelijk dit paradijs eigenlijk is, zonder afbreuk te doen aan de rust…