“Het lijkt wel een dorpje,” zegt mijn goede vriend Carlos zodra we aankomen bij de quinta van Isabel. En hij heeft gelijk. Verscholen achter oude muren ligt hier een charmant plekje midden in Almancil, met bloeiende bloemen, drie statige palmbomen en een warme, bijna huiselijke sfeer. Even later zitten we samen met Isabel bij het zwembad onder een oude olijfboom. Ze vertelt hoe ze van de oude boerderij een plek wilde maken waar iedereen zich welkom voelt. Ik kijk om me heen en zie overal Portugese kleuren, traditionele tegels en knusse hoekjes. “Ik blijf!” roep ik lachend, terwijl ik me…